Czas na ocenę numer trzy. Tym razem pod „nóż” idzie blog Morbid. Zobaczmy.

1. Wygląd (30 pkt)
Ciemne kolorki, długi szablon, stonowane kolory czcionki i minimalizm w dodatkach. Ładnie, ładnie. Jedyne, co nie pozwala mi dać maxa, to zdjęcie, które jest dobre, ale nie zachwycające i brak podpisu szablonu. Nie wiem czy jest Twój, czy nie. Ale 28 punktów jest. Po chwili stwierdzam, że czcionka jednak mogłaby być trochę cieńsza, albo większa. Nie wiem, czy cały druk jest wytłuszczony, ale literki się trochę zlewają.

2. Treść (50pkt).
Bardzo podoba mi się styl, w jakim opisujesz sytuacje. W ogóle bardzo wciąga mnie Twoje opowiadanie. Żadnych błędów. Po prostu super. Ostatnie notki są zachowane w grobowym nastroju, ale widać, że na tym Ci zależało i osiągnęłaś swój cel. Nie są jednak mdłe. A to często się ciągnie za patetycznym nastrojem. Tutaj dostaniesz również sporo. 49 punktów.

3. Styl i poprawność językowa (15pkt).
Piętnaście punktów bez zbędnych wytłumaczeń. Nie ma błędów, nie ma za co ujmować punktów.

4. Dodatkowe walory (bardzo subiektywne widzimisię oceniającego) (5pkt).
Opowiadanie jest ciekawe, szablon dobrze dobrany… Wszystko jest w zasadzie dobre, niektóre rzeczy bardzo dobre, ale niczego nie uważam za wybitne. Za klimat, który udało Ci się stworzyć, podejście poważnie i styl dam Ci z czystym sumieniem czwóreczkę w tej kategorii.

Suma punktów: 96/100. Jest to ocena powyżej oczekiwań. Idealna ocena dla Twojego bloga, otarłaś się o szóstkę, ale nie miałabym czystego sumienia dając Ci wybitny, ponieważ jest to ocena subiektywna. Pewnie dla wielu jesteś wzorem i ideałem, i ja się im nie dziwię. Serdecznie gratuluję, ponieważ (mimo, że to dopiero trzecia ocena), to podejrzewam, że szybko nie wystawię piątki z tak czystym sumieniem i chęcią, jak teraz. Gratuluję.